| Profil von DearLadyDear_ DearFotosBlogListen | Hilfe |
LadyDear_ Dearเก็บบางสิ่งอยู่ในหัวใจ เก็บมันอยู่ในใจทุกวัน... นั่นคือความรัก ความผูกพัน ที่ฉันมีต่อเธอ 28 März บทกลอนสำหรับเพื่อนๆนะค่ะ ในวันนี้เรามาลงกลอนให้เพื่อนๆได้อ่านกันอีกแล้ว หลังจากห่างหายไปนาน มันเป็นกลอนสำหรับเพื่อน นะค่ะ เพื่อไม่ให้เสียเวลา เรามาอ่านกันเลยดีกว่าค่ะ
ความผูกพันล้นเอ่อ สั่งให้ฉันทำแบบนี้ ส่วนวันที่แย่ เธออยากระบายเรื่องที่มี ฉันจะอยู่ที่นี่ คอยรับฟัง เพราะถึงไม่ว่างก็จะว่างเสมอ ตอนเธอเศร้าๆ คอยชวนเธอกินข้าว ไปดูหนัง หรือถ้าเธออยากอยู่บ้าน เปิดเพลงดังๆ ก็จะทำทุกแย่งตามใจ และจะคอยเข้าข้าง ตอนเธอมีเรื่องกับคนอื่น จะตั้งหลักหยัดยืน ไม่หนีไปไหน ทั้งหมดที่ทำนี้ ไม่มีเหตุผลอะไร ฉันแค่ทิ้งเธอไม่ได้ ก็เราเพื่อนกัน
...*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*...
มิตรภาพที่ดีไม่จำเป็นต้องฉลาด ต้ององอาจกล้าหาญหรือสะสวย มิตรที่ดีไม่จำเป็นต้องร่ำรวย ไม่ต้องหมวยสวยเก๋นักกีฬา มิตรที่ดีอาจจนก็เป็นได้ อาจจะโง่ ขี้อายหรือเหรอหรา แต่พวกเขาพร้อมช่วยเพื่อนทุกเวลา ไม่คิดค่าตอบแทนแต่อย่างไร เพื่อนจะดี ดีที่ใจใช่ใบหน้า อาจเหมือนผ้าที่ดูสวยแต่ขาดได้ ต่างกับเพื่อนดีที่ใจใช่คนร้าย ก็เปรียบได้กับผ้าที่ทนทาน
...*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+...
เพื่อนเก่า:
เป็นคนที่อยู่กับเรา ตอนเรามีความรักครั้งแรก
เป็นคนที่มีความทรงจำทั้งดีและแย่ร่วมกับเรา
เป็นคนที่มีรูปติดอยู่ในสมุดเฟรนด์ชิปเล่มเดิม
เป็นคนที่เซ็นกำกับตัวโตๆตรงคำว่ารักเรามากกว่าใคร
เป็นคนที่มักวิ่งเข้ามาในความคิดถึง ตอนเราเหงา
เป็นคนที่เราภูมิใจ เมื่อเล่าให้คนอื่นฟัง
เพื่อนเก่า...จึงเหมือนกับรูปถ่ายที่ถูกเก็บไว้ในอัลบั้ม
เป็นคนที่อยู่กับเรา ตอนเรามีรักครั้งปัจจุบัน
เป็นคนที่ยืนอยู่ข้างๆทั้งตอนเราผิดหวังและสมหวัง
เป็นคนที่บอกเราว่าถึงแม้บางครั้งจะล้ม
แต่ถ้าใจไม่แพ้ ก็สามารถจะเริ่มต้นวิ่งใหม่ได้ทุกเมื่อ
เป็นคนที่เราไม่สบาย จะรีบมาดูแล
เป็นคนที่เราอุ่นใจ เมื่อเล่าให้คนอื่นฟัง
เพื่อนใหม่...จึงเหมือนกับรองเท้า
ที่พร้อมจะเดินไปในทุกๆที่ ด้วยกันกับเรา
ในชีวิตของทุกๆคน ต่างก็จำเป็นต้องมีทั้งเพื่อนเก่าและเพื่อนใหม่อยู่ในชีวิต
เพื่อจะได้มีทั้ง"ความทรงจำที่น่าภูมิใจ"และ"ปัจจุบันที่อบอุ่นใจ"
โดยการให้ความสำคัญกับ"รูปถ่ายในอัลบั้ม"
หมั่นหยิบขึ้นมาปัดฝุ่น คิดถึงและนึกถึงเรื่องราวในภาพเหล่านั้นเสมอๆ
แต่ขณะเดียวกัน ก็ต้องไม่ลืมที่จะหมั่นเช็ดฝุ่นให้กับรองเท้าด้วย
อย่าให้การเดินไปด้วยกัน เป็นการเดินเหยียบย่ำกัน
อย่าให้ความเคยชิน ทำให้หมดความเกรงใจและไม่ให้เกียรติกัน
เพราะถึงแม้ว่ารองเท้าจะยี่ห้อดีแค่ไหน เพื่อนใหม่คนนั้นจะดีกับเราแค่ไหน
ถ้าเราใช้งานแบบไม่ถนอม รองเท้าก้อาจพังได้ เพื่อนใหม่ก็อาจหนีหายไปจากเราได้
ซึ่งก็รู้ใช่หรือเปล่า ว่ารองเท้าดีๆที่ใส่แล้วเหมาะกับเรานั้น หาไม่ง่ายเลย
เพื่อนดีๆที่เข้าใจเรานั้น หายากมาก และบางที...ตลอดชีวิตอาจเจอแค่คนเดียว
08 März ...... ความรู้สึก......![]() ในตอนนั้นเธอคิดอะไรอยู่หรือ ทำไมถึงได้คิดอะไรแปลกๆ เธอเองเป็นคนที่เริ่มสิ่งนี้ก่อน
แต่พอฉันเริ่มมีความรู้สึกที่คล้อยตามไปแล้ว เธอกลับเปลี่ยนไปเป็นอีกคนที่ฉันไม่รู้จัก
เธอทำแบบนี้ได้ยังไง ฉันไม่เคยเจอใครที่ทำอย่างนี้มาก่อน
อย่าพูดว่ากับไอ้คำว่า ขอโทษนะ
มันเปลืองน้ำลาย และฉันก็ไม่ต้องการได้ยินคำๆนี้
คำๆนี้เก็บเอาไว้ดีกว่า ฉันไม่ต้องการที่จะฟังอีกต่อไป
สิ่งที่เราเคยพูดคุยกันเอาไว้ก็ขอให้ลืมไปซะ
ให้ลมมันพัดผ่านไปให้หมด คำดีๆที่เคยเล่าสู่กันฟัง
ก็ขอให้มันผ่านไป ไม่ต้องกลับเอามาคิดให้รกสมอง
คำพูดที่ดีๆ ความรู้สึกที่ดีๆ เราขอมันคืนมาให้หมด
เธอรู้หรือเปล่าว่า ฉันเสียความรู้สึกมากขนาดไหน
![]() ถือซะว่าเราเป็นแค่คนเคยรู้จักกันจะดีกว่า
และต่อไปนี้เราก็คงไม่ใช่คนรู้จักกันอีกต่อไป
ในเมื่อเธอเป็นคนทำและพังมันลงไปเอง
และที่อยากจะขอก็คือ อย่าไปทำอย่างนี้กับใครอีก ทันไม่ใช่เรื่องสนุกเลยนะ
กว่าที่เราจะเจอใครสักคนทำไมมันถึงอยากลำบากขนาดนี้
หลังจากที่รอเรื่อยๆมา กระทั่งเมื่อเราคิดว่าคนนี้แหละ
แต่เค้าก็ทำให้เราเสียใจ เสียความรู้สึกที่ดีที่เรามีต่อเธอ
ทำไมเธอถึงเป็นแบบนี้นะ เธอกำลังคิดอะไรอยู่
เธอเป้นคนก่อมันขึ้นมาและพังมันด้วยตัวเธอเอง
เธอไม่คิดบ้างเหรอว่าเอนั้นทำให้คนๆหนึ่งต้องรู้สึกแย่มากๆ
อย่ามาอีกเลย ขอความกรุณา
ความอ่อนโยนมันจะเรียกน้ำตามาฆ่าฉัน ยิ่งเธอแสนดีหัวใจดวงนี้ยิ่งไม่อาจรับมัน มาเพื่อห่วงใยช่วงสั้นสั้นแล้วก็ทิ้งกันจากไกล ... อยู่บนความสับสนมามากพอ สมใจที่เฝ้ารอแล้วเศร้าต่อร้าวไหว ฉันท้อแล้วคนดีฝืนยิ้มทุกทีที่ให้เธอไป หากไม่เห็นเป็นคนรักสุดท้าย...โปรดอย่ามาอีกเลยได้ไหม ขอความกรุณา... ![]() ++++++++++++++++++++++++++ + ขอเถอะนะคนดี + + ..ความทรงจำที่มีทิ้งมันไว้ + + เรื่องราวของเราอย่าปล่อยให้มันฝังใจ + + ช่วยเดินจากไปแล้วลืมกัน + + ไม่ต้องห่วงหรอกนะคนดี + + ความหวังดีไม่ต้องมีให้ฉัน + + สิ่งที่ผ่านมาคิดว่ามันเป็นเรื่องหลอกกัน + + และเธอกับฉัน..ไม่เคยรักกันจริง + ++++++++++++++++++++++++++
ค ว า ม จ ริ ง ที่ เ ธ อ ไ ม่ เ ค ย จ ะ รู้
ที่มา : www.monrak.net
ขอขอบคุณ
18 Februar ไม่ได้มาลงตั้งนาน มีกลอนเรื่อยเปื่อยอีกแล้ว![]() สวัสดีค่ะ วันนี้เราก็มีกลอนอันแสนไพเราะมาฝากท่านผู้ชมอีกตามเคยนะค่ะ
เพื่อไม่ให้เสียเวลาเรามาเริ่มเลยดีกว่าค่ะ
กลอนความรักแบบ....
08 Februar กลอนนี้มอบให้ แดจังกึม...กลอนนี้มอบให้แก่ละคร แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง
>>> ช่วงสิ้นปีวันมหาวิปโยก แสนเศร้าโศกสุดที่รักมาดับหาย ฮันซังกุงต้องโทษจนป่วยตาย นี่เพราะใครถ้าไม่ใช่สกุลแช ก็เพราะหวังเงินทองและยศศักดิ์ แชซองกึมจึงหักเพื่อนไม่แยแส สังหารปักเมียงยอไม่เหลียวแล แต่นางไม่พ่ายแพ้ชะตากรรม จนกำเนิดเกิดจังกึมขึ้นมาได้ นางจึงใช้ทั้งใจอุปถัมภ์ จนสิ้นใจในถ้ำสุดชอกช้ำ สร้างความจำให้จังกึมเข้าวังหลวง แล้วได้พบฮันซังกุงอาจารย์รัก เฝ้าฟูมฟักสอนความรู้ไม่เคยหวง รักจังกึมเหนือสิ่งอื่นทั้งปวง แต่ไม่ล่วงรู้ความลับปักเมียงยอ จนกระทั่งนายหญิงคุมห้องเครื่อง จึงได้รับรู้เรื่องจังกึมหนอ แต่เสียดายสกุลแชไม่เคยพอ ตัดต้นตอไม่ถอนรากจึงลำเค็ญ พอได้ทีจึงป้ายสีความผิด แชซังกุงคิดอ่านอย่างรู้เห็น ส่งนายหญิงเข้าตารางไม่จำเป็น ไต้เท้าวูขู่เข็ญแสนเศร้าใจ ด้วยต้องการให้จังกึมเป็นอิสระ นายหญิงละความห่วงตัวกว่าครั้งไหน ขอร้องแชซังกุงให้เห็นใจ นึกไม่ถึงถูกผลักไสไร้ไมตรี แต่โชคดีที่ถูกแค่เนรเทศ ไปอยู่เขตจี้โจ่วไร้ศักดิ์ศรี ระหว่างทางเกิดเรื่องแสนโศกี กับนายหญิงที่บนหลังของยองเอ นายหญิงป่วย นายหญิงเจ็บ นายหญิงห่วง หนึ่งในทรวงคือจังกึมไม่หักเห ทั้งความรักความรู้ที่ทุ่มเท หวังเพื่อเนรมิตรให้สุขสบาย นายหญิงบอกจังกึมตอนขี่หลัง ว่าจงฟังและเชื่อข้าอย่าเลือนหาย อยู่ต่อไปสู้ต่อไปอย่าเพิ่งตาย ทั้งใจกายจังกึมเชื่อมิอาจลืม เมื่อถึงจุดสุดทนน้ำตาพราก นายหญิงจากพวกเราไปอย่างสุดฝืน ทิ้งประโยคสุดท้ายอย่างกล้ำกลืน จังกึมเดินแกมยืนรอรับรู้ คำว่า "ข้าจะรอเจ้าที่ห้องเครื่อง" จึงเป็นเรื่องสุดท้ายที่ผ่านหู และคำว่า "จังกึม" ตามที่ดู เป็นคำพูดสุดท้ายที่ออกมา ร่างนายหญิงถูกฝังไร้สุสาน เป็นเพียงแค่ทางผ่านสุดค้นหา และจังกึมต้อเผชิญกับชะตา ที่นำพาให้เป็นใหญ่วันต่อไป ต่อแต่นี้จะไม่เห็นหน้านายหญิง ผู้เป็นที่พึ่งพิงกว่าสิ่งไหน แต่นายหญิงยังคงอยู่ตลอดไป ในจิตใจของเหล่าแฟน.. Mama-Han
ที่มา: www.monrak.net
ขอขอบคุณ วันนี้เราก็มีกลอนมาฝากอีกเช่นเคย
เริ่มด้วยกลอนขำๆกันนะจ๊ะ
07 Februar มีกลอนซึ้งๆมาฝากกันนะจ๊ะ
อาทิตย์ไม่ลืมวัน พระจันทร์ไม่เคยลืม ทะเลไม่ลืมคลื่น ฉันหรือจะลืมเธอ
แค่คนเคยเป็นอดีตคนรู้จัก อย่าทำเหมือนห่วงใยมากมายนัก ให้ทึกทักว่ารักกันเหลือเกิน อย่าห่วงเลยว่าฉันจะฟูมฟาย เพียงเธอไกลลับตาและห่างเหิน เพราะฉันรู้ว่าเป็นความบังเอิญ พาเราเดินมาพบสบสายตา แล้วจะเป็นอะไรไป… หากเมื่อในวันหนึ่งจะพบว่า มีอีกคนบังเอิญเดินเข้ามา ลบเวลาทั้งหมดของสองเรา
จากเด็กน้อยจึงเติบโต...เป็นผู้ใหญ่
วันนี้จึงไม่มีน้ำตา...มาให้ใคร
เพราะฉันเปลี่ยนไปแล้ว...ไม่เหมือนเก่า
06 Februar เราอยากจะบอกว่า....เราก็แค่อยากจะบอกว่า เราตัดใจจากคนๆนั้นได้แล้วหล่ะ ตัดใจได้ประมาณ 80% และเราก็จะทำให้ได้ถึง 100% ด้วย ทุกๆคนที่เข้ามาคอมเมนต์เราช่วยแสดงความยินดีด้วยนะที่เราสามารถทำได้เสียที เราจะได้ไม่เจ็บอีกต่อไป
เราอยากบอกว่าความรู้สึกที่เรามีต่อเค้านั้น มันไม่ใช่ความรักหรอก(เรารู้ตัวนะ) มันเป็นแค่ความชอบเท่านั้นแต่อาจจะเป็นการชอบที่มากมายไปหน่อยเท่านั้น มันทำให้เรารู้สึกกลัว เกรงและเกร็งไปหมดเลยโดยเฉพาะเวลาที่อยู่ต่อหน้าเค้าคนนั้นเราทำอะไรไม่ถูกเลย กลัวนั่นกลัวนี่ไปหมด กลัวว่าจะทำให้เค้าไม่พอใจ กลัวเค้าโกรธ กลัวเค้างอน อื่นๆอีกมากมาย บางครั้งเค้าแทบจะเป็นพ่อเราเลยก็ได้ สอนเราตลอดว่าอย่าทำอย่างนั้นอย่างนี้ เฮ้อ.......
แต่ก็มีอยู่ช่วงเวลาหนึ่งที่เรามีควาสุขมากๆเลย ไม่บอกหรอกว่ามันเป็นยังไง จะบอกแค่ว่ามันเหมือนตอนคนเค้ากำลังจีบกันใหม่ๆอ่ะ แบบว่า โทรหากันทุกวัน วันละเป็นชั่วโมงๆ ส่งmessage หากัน มีความสุขสุดๆ แต่ก็อย่างว่าแหละ บางครั้งเราก็รู้สึกเหมือนกับว่า เราเข้าไม่ถึงตัวตนของเค้าจิงๆ และความสุขที่มีก็หายไปอย่างรวดเร็ว อย่างที่เค้าว่ากันว่า ความสุขมักจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว
จากนั้นมาเราก็พยายามทำใจมาตลอด แล้วก็มารู้ทีหลังว่าเค้ามีแฟนแล้ว เฮ้อ....ช่วงนั้นแบบว่าเศร้าสุดๆ แต่ก็ตั้งสติและพยายามทำใจเรื่อยมา แรกๆก็ทำไม่ได้หรอก เวลาเราได้อยู่ใกล้เค้าทีไรก็แบบว่า ทำไม่ได้ซักที บางครั้งเค้าก็ยังโทรมาหาเราเลย เป็นช่วงเวลาที่ลำบากที่สุด เพื่อนๆก็น่าจะรู้สึกนะว่ามันเป็นยังไง ทรมานมากใช่มั๊ย
และแล้วในที่สุดเราก็ทำได้ อยากจะตะโกนบอกว่า หนูทำได้แล้ว เย้ๆๆๆๆ.... ถึงแม้ว่าจะไม่เต็มร้อย แต่ก็ถือว่าทำได้มากแล้ว
![]()
ความรักเป็นความละเอียดอ่อน เป็นความอาทรห่วงหา คิดถึงกันบ้างบางครา และมีเวลาให้กัน หากเธอยังทำไม่ได้ รักไปก้อคงเท่านั้น ความรักคือความผูกพัน อย่าคิดว่ามันไม่มีอะไร |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|